Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Przeskocz do głównego menu
Logowanie
logo do druku
 
Kwartalnik Studia z Polityki Publicznej/Public Policy Studies : Nr 3(19) 2018
Kwartalnik Studia z Polityki Publicznej/Public Policy Studies
 

 Nr 3(19) 2018

 
Andrzej Zybała

 

Wstep

 
Joanna Stryjek
 
Interwencja państwa za pomocą instrumentów polityki innowacyjnej:
wprowadzenie bodźców podatkowych w celu zwiększenia nakładów
na działalność badawczo-rozwojową w Polsce
 
Public intervention with the use of innovation policy instruments:
the implementation of tax incentives as a way to increase R&D in Poland
 
Streszczenie
 W ujęciu globalnym bodźce podatkowe są obecnie jednym z najpopularniejszych narzędzi
interwencji państwa, mających na celu wsparcie rozwoju działalności badawczo-
-rozwojowej. W ujęciu historycznym wzrost popularności ww. instrumentów można
zaobserwować zarówno w perspektywie długookresowej, jak i w ciągu ostatniej dekady.
Jeżeli chodzi o Polskę, bodźce podatkowe wspierające działalność B+R były do niedawna
stosowane jedynie w bardzo ograniczonym zakresie. Instrument ten został udostępniony
szerokiemu gronu podmiotów gospodarczych dopiero na początku 2016 r. Celem artykułu
jest analiza interwencji państwa polegającej na wprowadzeniu bodźców podatkowych
wspierających działalność B+R, w tym w szczególności odpowiedź na następujące pytania:
(1) Kiedy państwo powinno podejmować interwencję za pomocą instrumentów
polityki innowacyjnej? (2) Jakie czynniki zadecydowały o popularności i coraz większej
hojności bodźców podatkowych wspierających działalność B+R? (3) Jakie były okoliczności
i powody wprowadzenia ww. bodźców podatkowych w Polsce?
 
Słowa kluczowe: polityka innowacyjna, bodźce podatkowe, działalność B+R, interwencja
państwa, Polska 
 
Grażyna Kopińska
 
Państwo i reguły zarządzania instytucjami publicznymi oraz majątkiem
skarbu
państwa po 2015 roku
 
The state and governance in public institutions including state-owned
companies after 2015
 
Streszczenie
 Autorka na podstawie danych empirycznych uzasadnia tezę, że merytokratyczne podejście
do metod rządzenia w państwie jest w Polsce słabo zakorzenione2. Wskazuje, że
w instytucjach zależnych od rządu oraz spółkach skarbu państwa w okresie od połowy
listopada 2015 r. do początku listopada 2017 r. doszło do całkowitego zarzucenia tych
metod. Większość niezwykle licznie uchwalanych ustaw skupiała się na szybkości i szerokiej
wymianie ciał zarządzających kluczowymi instytucjami i spółkami. Na dalszym
planie pozostawała zwykle poprawa efektywności działania tych podmiotów. W wielu
przypadkach głównym kryterium awansu było zaufanie decydenta.
Najważniejszym skutkiem społecznym prowadzenia nieprzejrzystej, nieopartej na
merytorycznych
zasadach polityki personalnej jest podważanie zaufania do państwa, co jest
degradujące zarówno dla klasy politycznej, jak i dla ogółu obywateli.
 
Paulina Legutko-Kobus
 
 
Public participation as an element of programming local development
 
Streszczenie
Partycypacja to kluczowy element współzarządzania i programowania rozwoju. W modelach
programowania (eksperckim, ekspercko-partycypacyjnym, partycypacyjnym)
stosowane są różne formy i narzędzie partycypacji (informowanie, konsultowanie,
współpraca). Głównym rezultatem partycypacji (udziału interesariuszy) w podejmowaniu
decyzji jest rozwój zdolności/umiejętności zarządzania lokalnego. W artykule,
na podstawie krytycznej analizy literatury, web and desk research oraz badań ankietowych
w gminach województwa opolskiego, zidentyfikowano bariery dla wdrażania partycypacji
do procesu programowania rozwoju lokalnego.
Słowa kluczowe: partycypacja, rozwój lokalny, interesariusze
 
Marta Cisek-Lachowicz
 
Instytucjonalne formy wsparcia osób z niepełnosprawnościami
w procesie
kształcenia na poziomie wyższym – studium przypadku
 
Institutional instruments supporting people with disabilities in higher
education: a case study
 
Streszczenie
Problematyka niniejszego opracowania oscyluje wokół szans i ograniczeń związanych
z funkcjonowaniem polskiego systemu wsparcia procesu kształcenia osób
z niepełnosprawnościami
na poziomie akademickim. Zadaniem uczelni jest stwarzanie
warunków do pełnego udziału w tym procesie, wykształcenie wyższe stanowi
krok do pełnej aktywizacji
i uczestnictwa w życiu społeczno-zawodowym.
W części teoretycznej przedstawione zostały uwarunkowania instytucjonalno-prawne
inkluzyjnej polityki kształcenia, w tym analiza
porównawcza obowiązującego Prawa
o szkolnictwie wyższym oraz założeń Ustawy 2.0. W części praktycznej przedstawiono
model systemu wsparcia na przykładzie wybranej
uczelni wyższej. Zakończenie
zawiera wnioski i rekomendacje dotyczące planowanych
zmian prawnych.
Słowa kluczowe: szkolnictwo wyższe, niepełnosprawność, studenci z niepełnosprawnościami